ಅಮೆರಿಕ: ಚಿಕಾಗೋ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದಲ್ಲಿ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳೊಂದಿಗೆ ನಡೆದ ಸಂವಾದದಲ್ಲಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕ ರಾಹುಲ್ ಗಾಂಧಿ (Rahul Gandhi) ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಜತೆಗಿನ ಸಂಬಂಧದ ಬಗ್ಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟ ನಿಲುವು ಪ್ರಕಟಿಸಿದರು. ಭಾರತದ ಒಳಗೆ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಭಯೋತ್ಪಾದಕ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಿಗೆ ಇಸ್ಲಾಮಾಬಾದ್ ನೀಡುತ್ತಿರುವ ನೆರವು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಿಂತರೆ ಮಾತ್ರ ಉಭಯ ದೇಶಗಳ ನಡುವೆ ಮಾತುಕತೆಗೆ ಅವಕಾಶ ಸಿಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳಿದರು. ಅಮಾಯಕ ನಾಗರಿಕರ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮುಂದುವರಿದಿರುವಾಗಲೇ ಸಂಧಾನದ ಮೇಜಿಗೆ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುವುದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಅವರ ವಾದವಾಗಿತ್ತು. ಈ ಬೆಂಬಲ ನಿಂತ ಕ್ಷಣವೇ ಚರ್ಚೆ ಆರಂಭವಾಗಬಹುದು ಎಂದು ಅವರು ಅಭಿಪ್ರಾಯಪಟ್ಟರು. ಜಮ್ಮು ಮತ್ತು ಕಾಶ್ಮೀರದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಸರಣಿ ದಾಳಿಗಳ ನಂತರ ನವದೆಹಲಿ ಮಾತುಕತೆಯನ್ನು ಸ್ಥಗಿತಗೊಳಿಸಿದ್ದು, ಭಯೋತ್ಪಾದನೆ ಹಾಗೂ ಮಾತುಕತೆ ಜತೆಯಾಗಿ ನಡೆಯದು ಎಂಬುದು ದೇಶದ ದೃಢ ನಿಲುವಾಗಿ ಉಳಿದಿದೆ.
ಭಾರತ ಮಾತ್ರ ವೀಕ್ಷಕನಂತೆ ಉಳಿದಿದೆ..!
ಅದೇ ಸಂವಾದದಲ್ಲಿ ರಾಹುಲ್ ಗಾಂಧಿ ಭಾರತದ ವಿದೇಶಾಂಗ ನೀತಿಯ ದಿಕ್ಕಿನ ಬಗ್ಗೆಯೂ ಅಸಮಾಧಾನ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದರು. ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ಇರಾನ್ ಮತ್ತು ಅಮೆರಿಕದ ಜತೆ ಚರ್ಚೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವಾಗ ಭಾರತ ಮಾತ್ರ ವೀಕ್ಷಕನಂತೆ ಉಳಿದಿರುವುದು ಅಚ್ಚರಿ ತಂದಿದೆ ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳಿದರು. ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದಿಂದಲೇ ದೇಶಕ್ಕೆ ಜಾಗತಿಕ ರಾಜಕಾರಣದ ಸ್ಪಷ್ಟ ಅರಿವಿತ್ತು, ತನ್ನ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಯ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಸ್ವತಂತ್ರ ನಿಲುವು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿತ್ತು ಎಂದ ಅವರು, ಗಾತ್ರ, ಇತಿಹಾಸ ಮತ್ತು ಸಂಬಂಧಗಳ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖ ಜಾಗತಿಕ ವೇದಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಭಾರತ ಇರಬೇಕಿತ್ತು ಎಂದರು. ಆದರೆ ಈಗ ದೇಶ ಮುಖ್ಯವೇದಿಕೆಯಿಂದ ಹಿಂದೆ ಸರಿದು ಅಂಚಿಗೆ ಸರಿದಿದೆ, ಧ್ವನಿ ಇದ್ದರೂ ಅದು ಕೇಳಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ ಎಂದು ಟೀಕಿಸಿದರು. ದೇಶದೊಳಗಿನ ಸಂಕಷ್ಟದ ನಡುವೆಯೇ ಇರಾನ್ ಯುದ್ಧ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ಬಿಗಡಾಯಿಸಿದೆ, ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವುದರ ಬಗ್ಗೆ ಭಾರತ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯ ವಹಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂದರು. ಈ ಮಾತುಗಳಿಗೆ ಬಿಜೆಪಿ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಿದ್ದು, ವಿದೇಶಿ ನೆಲದಲ್ಲಿ ಭಾರತವನ್ನು ಅಂಚಿನ ದೇಶದಂತೆ ಚಿತ್ರಿಸುವುದು ದೇಶದ ಗೌರವಕ್ಕೆ ಧಕ್ಕೆ ತರುತ್ತದೆ ಎಂದು ಆರೋಪಿಸಿದೆ. ವಕ್ತಾರ ಸಿ.ಆರ್. ಕೇಶವನ್ ಈ ಹೇಳಿಕೆಗಳನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಖಂಡನೀಯ ಮತ್ತು ಕ್ಷಮಿಸಲಾಗದ್ದು ಎಂದು ಟೀಕಿಸಿ, ರಾಹುಲ್ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಪರವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ, ಜಾಗತಿಕ ರಾಜತಾಂತ್ರಿಕತೆ ಬಗ್ಗೆ ಅವರ ಅಜ್ಞಾನ ಬಯಲಾಗಿದೆ ಎಂದರು.
ಇದನ್ನೂ ಓದಿ : ಚೀನಾದ ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟರ ಜೊತೆ ರಾಹುಲ್ ರಹಸ್ಯ ಒಪ್ಪಂದ – ಬಿಜೆಪಿ ಕಿಡಿ
ಈ ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ ರಾಹುಲ್ ಗಾಂಧಿ ಅವರ ಎರಡು ಸಂದೇಶಗಳು ಗಮನ ಸೆಳೆಯುತ್ತವೆ. ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಸರ್ಕಾರದ ನಿಲುವಿಗೇ ಹತ್ತಿರವಾದ ಕಠಿಣ ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡಿದ ಅವರು, ಜಾಗತಿಕ ವೇದಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಭಾರತದ ಪಾತ್ರದ ಬಗ್ಗೆ ಸರ್ಕಾರವನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದ್ದಾರೆ. ವಿದೇಶಿ ನೆಲದಲ್ಲಿ ದೇಶದ ವಿದೇಶಾಂಗ ನೀತಿಯನ್ನು ಟೀಕಿಸುವುದು ಸದಾ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ವಿಚಾರವಾಗಿದ್ದು, ಆಡಳಿತ ಪಕ್ಷ ಅದನ್ನು ದೇಶದ ಪ್ರತಿಷ್ಠೆಯ ಪ್ರಶ್ನೆಯಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸುವುದು ಸಹಜ. ಆದರೆ ಭಯೋತ್ಪಾದನೆ ನಿಲ್ಲದ ಹೊರತು ಮಾತುಕತೆ ಇಲ್ಲ ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಒಮ್ಮತವಿದ್ದರೆ, ಜಾಗತಿಕ ಮಾತುಕತೆಗಳಲ್ಲಿ ಭಾರತದ ಪಾಲು ಎಷ್ಟಿರಬೇಕು ಎಂಬುದು ಚರ್ಚೆಗೆ ಮುಕ್ತವಾದ ರಾಜಕೀಯ ಪ್ರಶ್ನೆಯಾಗಿಯೇ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ. ಈ ಚರ್ಚೆ ಕೇವಲ ಪಕ್ಷಗಳ ವಾಗ್ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಸೀಮಿತವಾಗದೆ, ದೇಶದ ಭದ್ರತೆ ಮತ್ತು ಅಂತಾರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಪ್ರಭಾವದ ದೀರ್ಘಕಾಲೀನ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಯ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನಡೆಯಬೇಕಿದೆ.




