ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ಆಕ್ರಮಿತ ಕಾಶ್ಮೀರದ ಜನರ ಸಂಕಷ್ಟ ಮತ್ತು ಭಾರತದ ರಾಜತಾಂತ್ರಿಕ ನಡೆ
ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಆಡಳಿತಗಾರರು ಮತ್ತು ಮಿಲಿಟರಿ ದಳಗಳು ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ಆಕ್ರಮಿತ ಕಾಶ್ಮೀರದಲ್ಲಿ (ಪಿಒಕೆ) ನಡೆಸುತ್ತಿರುವ ಅಮಾನವೀಯ ವರ್ತನೆಗಳಿಂದಾಗಿ ಅಲ್ಲಿನ ನಾಗರಿಕ ಸಮಾಜ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ರೋಸಿಹೋಗಿದೆ. ಜಂಟಿ ಅವಾಮಿ ಆಕ್ಷನ್ ಕಮಿಟಿಯ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ಇಸ್ಲಾಮಾಬಾದ್ ಸರ್ಕಾರದ ದಮನಕಾರಿ ನೀತಿಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಬೃಹತ್ ಪ್ರತಿಭಟನೆಗಳು ಭುಗಿಲೆದ್ದಿದ್ದು, ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಕೈಮೀರುತ್ತಿದೆ. ಪಾಕ್ ಪಡೆಗಳು ಈ ವಲಯಕ್ಕೆ ಅಗತ್ಯವಾದ ಆಹಾರ ಪದಾರ್ಥಗಳು, ರೇಷನ್ ಮತ್ತು ತುರ್ತು ಚಿಕಿತ್ಸಾ ಔಷಧಿಗಳ ಪೂರೈಕೆಯನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕಡಿತಗೊಳಿಸಿ ಆರ್ಥಿಕ ದಿಗ್ಬಂಧನ ವಿಧಿಸಿವೆ. ಈ ಭೀಕರ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟಿನ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿನ ಪ್ರಮುಖ ಮುಖಂಡರ ಸರ್ದಾರ್ ಅಮಾನ್ ಖಾನ್ ಭಾರತದ ಮೊರೆ ಹೋಗಿದ್ದು, ನಮಗೆ ತಕ್ಷಣವೇ ಮಾನವೀಯ ನೆಲೆಯ ಸಹಾಯ ಬೇಕಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಗಡಿಯನ್ನು ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸಿ ನಮಗೆ ಭಾರತಕ್ಕೆ ವಲಸೆ ಬರಲು ಅವಕಾಶ ನೀಡಬೇಕು ಎಂದು ಬಹಿರಂಗವಾಗಿ ಮನವಿ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ.
ಇಸ್ಲಾಮಾಬಾದ್ ಸರ್ಕಾರದ ತಾರತಮ್ಯದ ನೀತಿಯಿಂದಾಗಿ ಪಿಒಕೆ ನಿವಾಸಿಗಳು ತೀವ್ರ ಆಕ್ರೋಶಗೊಂಡಿದ್ದು, ರಾವಲಕೋಟ್ನ ಈದ್ಗಾ ಮೈದಾನದಲ್ಲಿ ಬೃಹತ್ ಸಮಾವೇಶಗಳನ್ನು ನಡೆಸಿ ನಿಯಂತ್ರಣ ರೇಖೆಯ (ಎಲ್ಒಸಿ) ಕಡೆಗೆ ಮುನ್ನಡೆಯಲು ಸಿದ್ಧತೆ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ದಶಕಗಳಿಂದ ಮೂಲಸೌಕರ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ಕನಿಷ್ಠ ಹಕ್ಕುಗಳಿಂದ ವಂಚಿತರಾಗಿರುವ ಈ ಜನರಿಗೆ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಜಿಎಸ್ಟಿ ಮತ್ತು ವಿದ್ಯುತ್ ತೆರಿಗೆಗಳ ದುಬಾರಿ ಹೊರೆ ಮತ್ತಷ್ಟು ಆಘಾತ ನೀಡಿದೆ. ಶಾಂತಿಯುತವಾಗಿ ಹಕ್ಕುಗಳಿಗಾಗಿ ಆಗ್ರಹಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಪ್ರತಿಭಟನಾಕಾರರ ಮೇಲೆ ಪಾಕಿಸ್ತಾನಿ ರೇಂಜರ್ಸ್ ಮತ್ತು ಪೊಲೀಸ್ ಪಡೆಗಳು ಅಶ್ರುವಾಯು ಹಾಗೂ ಲಾಠಿ ಪ್ರಹಾರದ ಮೂಲಕ ಕ್ರೂರ ದೌರ್ಜನ್ಯ ಎಸಗುತ್ತಿರುವುದು ಜಾಗತಿಕ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಪಕ ಆತಂಕಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ.
ಪಿಒಕೆ ನಾಯಕರ ಈ ನಡೆ ಭಾರತದ ವಿದೇಶಾಂಗ ನೀತಿಗೆ ಮತ್ತು ಗಡಿ ಭದ್ರತೆಯ ತಂತ್ರಗಳಿಗೆ ಒಂದು ಅತ್ಯಂತ ನಿರ್ಣಾಯಕ ತಿರುವನ್ನು ನೀಡಿದೆ. ಇಷ್ಟು ದಿನ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಆಂತರಿಕ ವಿಚಾರವೆಂಬಂತೆ ಬಿಂಬಿತವಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಈ ವಲಯದ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟು, ಈಗ ನೇರವಾಗಿ ಭಾರತದ ಮಧ್ಯಸ್ಥಿಕೆಯನ್ನು ಬಯಸುವ ಮೂಲಕ ಪಾಕ್ ಗೆ ಜಾಗತಿಕ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ತೀವ್ರ ಮುಖಭಂಗ ಉಂಟುಮಾಡಿದೆ. ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ ಸರ್ಕಾರದ ‘ಅಖಂಡ ಭಾರತ’ ಮತ್ತು ಪಿಒಕೆಯನ್ನು ಮರಳಿ ಪಡೆಯುವ ಸಂಕಲ್ಪದ ಹೇಳಿಕೆಗಳಿಗೆ ಇದು ಪೂರಕವಾದ ವಾತಾವರಣವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುತ್ತಿದೆ. ಆದರೆ, ಗಡಿಯನ್ನು ತಕ್ಷಣವೇ ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸುವುದು ಭದ್ರತಾ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಅಷ್ಟು ಸುಲಭವಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ಇದರ ಮರೆಯಲ್ಲಿ ಪಾಕಿಸ್ತಾನಿ ಪ್ರಾಯೋಜಿತ ಉಗ್ರಗಾಮಿಗಳು ದೇಶದೊಳಗೆ ನುಸುಳುವ ಅಪಾಯ ಹೆಚ್ಚಾಗಿರುತ್ತದೆ.
ಹೀಗಾಗಿ ಭಾರತ ನೇರ ಮಿಲಿಟರಿ ಹಸ್ತಕ್ಷೇಪಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ವಿಶ್ವಸಂಸ್ಥೆ ಮತ್ತು ಅಂತಾರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ವೇದಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಪಿಒಕೆಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಮಾನವ ಹಕ್ಕುಗಳ ಉಲ್ಲಂಘನೆಯನ್ನು ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸಿ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಮೇಲೆ ಜಾಗತಿಕ ಒತ್ತಡ ಹೇರಲು ಸಕಾಲವಾಗಿದೆ. ಆರ್ಥಿಕವಾಗಿ ದಿವಾಳಿಯಾಗಿರುವ ಪಾಕಿಸ್ತಾನಕ್ಕೆ ತನ್ನದೇ ಆದ ಭೂಭಾಗದ ಜನರನ್ನು ಪೋಷಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಸತ್ಯ ಈಗ ಜಗಜ್ಜಾಹೀರಾಗಿದೆ. ಭಾರತ ಮಾನವೀಯ ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಗಡಿ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಆಯ್ದ ಪರಿಹಾರ ಕೇಂದ್ರಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವ ಮೂಲಕ ಅಥವಾ ಜಾಗತಿಕ ಸಮುದಾಯದ ಮೂಲಕ ನೆರವು ತಲುಪಿಸುವ ರಾಜತಾಂತ್ರಿಕ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವುದು ಭಾರತದ ಭವಿಷ್ಯದ ಕಾಶ್ಮೀರ ನೀತಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಲಾಭದಾಯಕವಾಗಬಲ್ಲದು.
