ತಿರುಮಲ ಶ್ರೀ ವೆಂಕಟೇಶ್ವರ ಸ್ವಾಮಿಯ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಸಲ್ಲಿಸಲಾಗುವ ಮೊದಲ ಆರತಿಯ ಗೌರವದ ಉಸ್ತುವಾರಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಕರ್ನಾಟಕದ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಡಿ.ಕೆ. ಶಿವಕುಮಾರ್ ಮಂಡಿಸಿರುವ ಹೊಸ ಶಿಷ್ಟಾಚಾರದ ಪ್ರಸ್ತಾಪ ತಿರುಮಲ ತಿರುಪತಿ ದೇವಸ್ಥಾನ ಆಡಳಿತ ಮಂಡಳಿಯೊಳಗೆ ತೀವ್ರ ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯಕ್ಕೆ ನಾಂದಿ ಹಾಡಿದೆ. ಮೈಸೂರು ಒಡೆಯರ್ ಸಂಸ್ಥಾನದ ಕಾಲದಿಂದಲೂ ನಡೆದುಕೊಂಡು ಬಂದಿರುವ ಈ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಧಾರ್ಮಿಕ ಹಕ್ಕನ್ನು ಪ್ರಸ್ತುತ ಕರ್ನಾಟಕ ಸರ್ಕಾರದ ಮುಜರಾಯಿ ಇಲಾಖೆಯ ಉನ್ನತ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಚಲಾಯಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಈ ವಿಶೇಷ ಗೌರವಾರ್ಪಣೆಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಪುನರ್ ರಚಿಸುವ ರಾಜಕೀಯ ವಲಯದ ಚಿಂತನೆಗೆ ಮಂಡಳಿಯ ಸದಸ್ಯರಿಂದಲೇ ಪರ-ವಿರೋಧದ ವ್ಯತಿರಿಕ್ತ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗಳು ವ್ಯಕ್ತವಾಗತೊಡಗಿವೆ.
ಈ ಪ್ರಸ್ತಾಪವನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸಿರುವ ಟಿಟಿಡಿ ಧರ್ಮದರ್ಶಿ ಮಂಡಳಿಯ ಸದಸ್ಯರಾದ ಎಸ್. ನರೇಶ್ ಕುಮಾರ್ ಅವರು, ಮೈಸೂರು ಮಹಾರಾಜರ ಪರಂಪರೆಗೆ ಸೂಕ್ತ ಮನ್ನಣೆ ನೀಡುವುದು ಸ್ವಾಗತಾರ್ಹ ಎಂದಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಈ ಪ್ರಥಮ ಆರತಿ ಸ್ವೀಕಾರದ ವಿಶೇಷ ಶಿಷ್ಟಾಚಾರದ ಹಕ್ಕನ್ನು ಕೇವಲ ರಾಜಕೀಯ ಮುಖಂಡರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಸೀಮಿತಗೊಳಿಸಬಾರದು ಎಂದು ವಾದಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಬದಲಾಗಿ, ತಿರುಪತಿಗೆ ಭೇಟಿ ನೀಡುವ ಕರ್ನಾಟಕದ ವಿವಿಧ ರಂಗಗಳ ಪ್ರಮುಖ ಗಣ್ಯರಿಗೂ ಈ ಗೌರವ ಸಿಗುವಂತೆ ವಿಶಾಲ ನಿಯಮಾವಳಿ ರೂಪಿಸಬೇಕು ಹಾಗೂ ಇದೇ ಮಾದರಿಯನ್ನು ಕರ್ನಾಟಕದ ಪ್ರಮುಖ ದೇವಸ್ಥಾನಗಳಿಗೂ ವಿಸ್ತರಿಸಬೇಕು ಎಂದು ಅವರು ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಸಲಹೆ ನೀಡಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಇದಕ್ಕೆ ತೀವ್ರ ಆಕ್ಷೇಪ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿರುವ ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಸದಸ್ಯರಾದ ಜಿ. ಭಾನುಪ್ರಕಾಶ್ ರೆಡ್ಡಿ ಅವರು, ಮೈಸೂರು ಅರಸರ ದಾನಧರ್ಮಗಳ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ನೀಡಲಾಗಿರುವ ಈ ಪಾರಂಪರಿಕ ಧಾರ್ಮಿಕ ಹಕ್ಕಿನ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಬದಲಿಸುವುದು ಸರಿಯಲ್ಲ ಎಂದು ಆಕ್ಷೇಪ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ಡಿ.ಕೆ.ಶಿವಕುಮಾರ್ ಅವರ ಈ ಹೊಸ ಶಿಷ್ಟಾಚಾರದ ನಡೆ ಕೇವಲ ಧಾರ್ಮಿಕ ಪ್ರಸ್ತಾಪವಾಗಿ ಉಳಿದಿಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಇದು ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಧಾರ್ಮಿಕ ಆಚರಣೆಗಳ ಮೇಲೆ ರಾಜಕೀಯ ನಿಯಂತ್ರಣ ಸಾಧಿಸುವ ಒಂದು ತಂತ್ರವಾಗಿ ಗೋಚರಿಸುತ್ತಿದೆ ಎಂಬ ಚರ್ಚೆಗಳು ಶುರುವಾಗಿದೆ. ಶತಮಾನಗಳ ಇತಿಹಾಸವಿರುವ ರಾಜವಂಶದ ಹಕ್ಕನ್ನು ಮತ್ತು ಸದ್ಯದ ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕ ಉಸ್ತುವಾರಿಯನ್ನು ಜನಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳ ಕಡೆಗೆ ವರ್ಗಾಯಿಸಲು ಯತ್ನಿಸುತ್ತಿರುವುದು ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ ದೇವರ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲೂ ವಿಐಪಿ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯನ್ನು ಮಿತಿಮೀರಿ ರಾಜಕೀಯಗೊಳಿಸುವ ಆತಂಕವನ್ನು ಮೂಡಿಸಿದೆ. ತೆರೆಮರೆಯಲ್ಲಿ ಇದು ಕರ್ನಾಟಕದ ಧಾರ್ಮಿಕ ದತ್ತಿ ಇಲಾಖೆಯ ಅಧಿಕಾರ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯನ್ನು ಮಾರ್ಪಡಿಸುವ ಹಾಗೂ ಆಂಧ್ರ-ಕರ್ನಾಟಕದ ರಾಜಕೀಯ ಗಣ್ಯರ ನಡುವಿನ ಪ್ರಭಾವದ ಸಮೀಕರಣವನ್ನು ಮರುಹೊಂದಿಸುವ ರಾಜತಾಂತ್ರಿಕ ನಡೆಯೂ ಆಗಿರಬಹುದು.
ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ, ಭಕ್ತರ ವಲಯದಲ್ಲಿ ತೀವ್ರ ಭಾವನಾತ್ಮಕವಾಗಿರುವ ಇಂತಹ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ರಾಜಕೀಯ ಲಾಭ-ನಷ್ಟದ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರಕ್ಕೆ ಬಳಸುವುದು ಆಡಳಿತಾರೂಢ ಸರ್ಕಾರಗಳಿಗೆ ಹಿನ್ನಡೆಯಾಗುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯೂ ಇರುತ್ತದೆ. ಮಂಡಳಿಯ ಸದಸ್ಯರಲ್ಲೇ ಉಂಟಾಗಿರುವ ತಲೆಗೊಂದು ಮಾತು ಮತ್ತು ತೀವ್ರ ಒಡಕು, ಧಾರ್ಮಿಕ ಪರಂಪರೆಯಲ್ಲಿ ರಾಜಕೀಯ ಹಸ್ತಕ್ಷೇಪವನ್ನು ಇತಿಹಾಸಕಾರರು ಮತ್ತು ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಭಕ್ತರು ಅಷ್ಟು ಸುಲಭವಾಗಿ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಿದೆ. ಇಂತಹ ಪ್ರಸ್ತಾಪಗಳು ಸರ್ಕಾರ ಮತ್ತು ಧಾರ್ಮಿಕ ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ನಡುವಿನ ಘರ್ಷಣೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವುದರ ಜೊತೆಗೆ, ಮುಂಬರುವ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷಗಳಿಗೆ ಸರ್ಕಾರದ ವಿರುದ್ಧ ಧಾರ್ಮಿಕ ಭಾವನೆಗಳ ದುರ್ಬಳಕೆಯ ಅಸ್ತ್ರವನ್ನು ನೀಡಿದಂತಾಗುತ್ತದೆ.
